Motorroutes in Spanje
Spanje biedt prachtige berg- en kustroutes. Vind motorvriendelijke accommodaties voor jouw motorreis door Spanje. Hier vind je GPX-routes door de mooiste regio's van Spanje.
Hauteurs du Pays Basque – Over de groene bergpassen van Frans en Spaans Baskenland
Navarra · 309 km
Ontdek het ruige en verrassend groene hart van Baskenland tijdens deze indrukwekkende motorroute door de Franse en Spaanse Pyreneeën. Een schitterende combinatie van karakteristieke Baskische dorpen, eindeloze bergwegen, dichte bossen, diepe valleien en een spectaculaire grensovergang. Deze rondrit van ruim 309 kilometer begint in de sfeervolle kustplaats Saint-Jean-de-Luz en voert je vanaf de Atlantische kust steeds dieper het bergachtige binnenland in. Al snel bereik je Ascain en Sare, twee karakteristieke Baskische dorpen waar witgepleisterde huizen met rode houten luiken het straatbeeld bepalen. Hier maak je kennis met het authentieke Baskenland, terwijl de wegen zich tussen groene heuvels en uitlopers van de Pyreneeën slingeren. Via Ainhoa, een van de mooiste dorpen van Frans Baskenland, gaat de route richting Espelette. Dit dorp staat bekend om zijn beroemde rode pepers, die traditioneel aan de gevels van de huizen worden gedroogd. Een heerlijke plek voor een korte koffiestop. Na Cambo-les-Bains verandert het landschap geleidelijk. De heuvels worden hoger en de wegen steeds bochtiger. Via de groene vallei rond Saint-Étienne-de-Baïgorry bereik je het historische Saint-Jean-Pied-de-Port, een sfeervolle vestingplaats aan de voet van de Pyreneeën en een bekend vertrekpunt voor pelgrims richting Santiago de Compostela. visitnavarra.es Vanaf hier begint het echte bergavontuur. Je steekt de grens met Spanje over en rijdt richting Roncesvalles, een historisch plaatsje dat al eeuwen verbonden is met de pelgrimsroute naar Santiago. De route voert verder door het schitterende berglandschap van Navarra, met groene bossen, kronkelende wegen en indrukwekkende uitzichten. Via Ochagavía, een prachtig bergdorp met traditionele stenen huizen en een sfeervolle brug over de rivier, ontdek je een rustiger en minder toeristisch gedeelte van de Spaanse Pyreneeën. Daarna volgt een absoluut hoogtepunt: de klim richting de Port de Larrau, een spectaculaire bergpas op ongeveer 1.573 meter hoogte. De weg kronkelt omhoog door bossen en over open berghellingen, met prachtige panorama's over de grensstreek. Hier ervaar je het echte gevoel van motorrijden in de Pyreneeën: eindeloze bochten, indrukwekkende natuur en berglandschappen die bij iedere kilometer veranderen. 312 km loop from Saint-Jean-de-Luz +1 Terug in Frankrijk daal je af richting Larrau, waarna de route door het landelijke gebied van de Soule voert. Via Tardets-Sorholus en Mauléon-Licharre ontdek je een andere kant van Baskenland, met rustige valleien, groene heuvels en kleine dorpen. Het laatste traject brengt je via de landelijke wegen van de Franse Baskische regio terug richting Saint-Jean-de-Luz. Na ruim 300 kilometer kom je weer aan de Atlantische kust, met een fantastische verzameling bochten, bergpassen en bijzondere Baskische landschappen achter de rug. Een route die het beste van twee landen samenbrengt en laat zien waarom de westelijke Pyreneeën zo geliefd zijn bij avontuurlijke motorrijders.
Espagne
Navarra · 1250 km
Van zuid naar noord.
Dag 11 – Los Serranos naar Barcelona: van het Spaanse binnenland naar de Sagrada Família
Catalonië · 428 km
Na de enorme etappe vanuit de Sierra Nevada wordt het vandaag gelukkig iets vriendelijker. Vanuit Los Serranos trekken we eerst door het bergachtige binnenland van Valencia naar het noordoosten. De droge rotsachtige heuvels van gisteren maken langzaam plaats voor meer groen en vanuit het gebied rond Villar del Arzobispo rijden we richting de Serra Calderona. Dat eerste gedeelte is meteen een lekker begin van de dag. De Serra Calderona bestaat uit bergen, valleien, dennenbossen en kurkeiken en ligt als een natuurlijke scheiding tussen het binnenland en de Middellandse Zeekust. Daarna volgen we de provincie Castellón verder noordwaarts. Het wordt geleidelijk vlakker en de Middellandse Zee komt steeds dichterbij. Na al die bergdagen voelt dat bijna alsof we ineens een totaal andere reis aan het maken zijn. Verder noordelijk steken we Catalonië binnen en komen we in de omgeving van de Ebrodelta. Hier verandert het landschap opnieuw compleet: bergen verdwijnen naar de achtergrond en maken plaats voor een enorm vlak gebied van rivierarmen, wetlands en rijstvelden. De Ebrodelta vormt samen met de kust en de omliggende natuurgebieden een van de karakteristieke landschappen van Zuid-Catalonië. Vanaf daar gaat het verder langs de Costa Daurada richting Tarragona en steeds dichter naar Barcelona. En de finish van vandaag is er eentje die je moeilijk kunt missen. Midden in Barcelona eindigt de route bij de Sagrada Família. De eerste steen werd al in 1882 gelegd en Antoni Gaudí nam het project kort daarna over; meer dan 140 jaar later wordt er nog altijd aan de basiliek gewerkt. Na ruim 400 kilometer vanuit het rustige Spaanse binnenland ineens met je motor voor een van de beroemdste gebouwen van Europa staan… dat is toch wel weer zo’n momentje van deze tour.
Dag 10 – Sierra Nevada naar Los Serranos: van hooggebergte naar het ruige binnenland van Valencia
Valencia · 691 km
Na de spectaculaire finish hoog in de Sierra Nevada begint vandaag een van de grootste verplaatsingen van de hele Europa Tour. We laten de bergen boven Granada achter ons en zetten koers naar het noordoosten. Met bijna 700 kilometer voor de boeg is dit absoluut een lange dag, maar gelukkig eentje waarbij het landschap onderweg genoeg verandert om het interessant te houden. De eerste uren blijven we nog in het ruige zuidoosten van Spanje. Vanuit de Sierra Nevada zakken we af door het droge binnenland van Andalusië en rijden we richting de streek rond Lorca en Murcia. Hier verandert het landschap compleet: brede valleien, droge bergen, olijfgaarden en rotsachtige heuvels nemen het over. Lorca ligt tussen verschillende bergketens en natuurgebieden en staat bekend om die combinatie van historie en ruig binnenland. Daarna blijven we noordwaarts trekken, weg van de kust en steeds verder door het Spaanse binnenland. De route voert door stille gebieden waar lange open stukken worden afgewisseld met bergachtig terrein. Dit is niet zozeer een dag waarop één beroemde pas of toeristische trekpleister centraal staat; het mooie zit juist in het gevoel van afstand. Je merkt vandaag echt hoeveel Spanje verandert wanneer je honderden kilometers dwars door het land rijdt. Richting het einde van de dag komt het bergachtige binnenland van de provincie Valencia in beeld. De track eindigt in Los Serranos, in de omgeving van Villar del Arzobispo en Higueruelas. Los Serranos is een ruige streek met diepe dalen, bossen, rotswanden en het rivierlandschap van de Turia. Het gebied ligt aan de uitlopers van het Javalambre-gebergte en is precies zo’n deel van Spanje waar de meeste vakantiegangers simpelweg aan voorbijrijden. Na bijna 700 kilometer is het dan mooi geweest. Dit is zo’n dag waarop je ’s avonds echt even beseft hoeveel terrein we inmiddels hebben afgelegd: van de Atlantische kust naar Gibraltar, omhoog naar de Sierra Nevada en nu alweer honderden kilometers richting het noordoosten van Spanje. Die Europa Tour begint inmiddels behoorlijk serieus te worden haha.
Dag 9 – Gibraltar naar Sierra Nevada: witte dorpen, bergwegen en uiteindelijk naar 2.100 meter Na gisteren onder de beroemde rots van Gibraltar te zijn aangekomen, draaien we vandaag de motor weer richting het noordoosten. En eigenlijk begint het feest vrijwel meteen. In plaats van langs de drukke Costa del Sol te blijven hangen, trekt de route het Andalusische binnenland in. Vandaag krijgen we bergen, witte dorpen, smalle valleien en vooral heel veel wegen waarvan je als motorrijder spontaan zin krijgt om nog een tank leeg te rijden. Al vrij snel komen we door Gaucín, een van die typisch witte Andalusische bergdorpen die vanaf grote afstand al tegen de helling liggen te schitteren. Het dorp ligt ruim 600 meter hoog, midden tussen bergen en valleien, en vanaf deze streek kun je bij helder weer zelfs richting Gibraltar en Noord-Afrika kijken. Vanaf Gaucín slingert de route verder via onder andere Algatocín en later richting Tolox. Daarmee rijden we langs het indrukwekkende gebied van de Sierra de las Nieves, een nationaal park met hoge rotswanden, diepe dalen en berglandschap dat vrijwel gemaakt lijkt te zijn voor een mooie motordag. Verder naar het oosten komt Alhama de Granada op de route. En dat is weer zo’n plaats waar je eigenlijk even wilt stoppen. Het oude centrum ligt boven een diepe kloof waar de rivier beneden doorheen loopt, met steile rotswanden direct onder het dorp. Daarna rijden we verder richting Granada. Na al die kleinere bergwegen voelt het bijna vreemd om ineens weer een grote stad tegen te komen, maar lang blijven we daar niet: achter Granada wacht namelijk de finale. Want vanaf daar begint de klim de Sierra Nevada in. Kilometer na kilometer loopt de weg omhoog tot we uiteindelijk aankomen in Pradollano, op ongeveer 2.100 meter hoogte. De officiële Sierra Nevada-site beschrijft Pradollano als het uitgangspunt vanwaar je in de zomer zelfs verder omhoog kunt richting de 3.000 meter bij de Veleta. Na ruim 400 kilometer bochten, bergdorpen en Andalusisch binnenland eindigen we dus letterlijk hoog in de bergen. En na gisteren Gibraltar op zeeniveau te hebben gezien is dat binnen één dag toch een behoorlijk verschil haha.
Andalusië · 406 km
Na gisteren onder de beroemde rots van Gibraltar te zijn aangekomen, draaien we vandaag de motor weer richting het noordoosten. En eigenlijk begint het feest vrijwel meteen. In plaats van langs de drukke Costa del Sol te blijven hangen, trekt de route het Andalusische binnenland in. Vandaag krijgen we bergen, witte dorpen, smalle valleien en vooral heel veel wegen waarvan je als motorrijder spontaan zin krijgt om nog een tank leeg te rijden. Al vrij snel komen we door Gaucín, een van die typisch witte Andalusische bergdorpen die vanaf grote afstand al tegen de helling liggen te schitteren. Het dorp ligt ruim 600 meter hoog, midden tussen bergen en valleien, en vanaf deze streek kun je bij helder weer zelfs richting Gibraltar en Noord-Afrika kijken. Vanaf Gaucín slingert de route verder via onder andere Algatocín en later richting Tolox. Daarmee rijden we langs het indrukwekkende gebied van de Sierra de las Nieves, een nationaal park met hoge rotswanden, diepe dalen en berglandschap dat vrijwel gemaakt lijkt te zijn voor een mooie motordag. Verder naar het oosten komt Alhama de Granada op de route. En dat is weer zo’n plaats waar je eigenlijk even wilt stoppen. Het oude centrum ligt boven een diepe kloof waar de rivier beneden doorheen loopt, met steile rotswanden direct onder het dorp. Daarna rijden we verder richting Granada. Na al die kleinere bergwegen voelt het bijna vreemd om ineens weer een grote stad tegen te komen, maar lang blijven we daar niet: achter Granada wacht namelijk de finale. Want vanaf daar begint de klim de Sierra Nevada in. Kilometer na kilometer loopt de weg omhoog tot we uiteindelijk aankomen in Pradollano, op ongeveer 2.100 meter hoogte. De officiële Sierra Nevada-site beschrijft Pradollano als het uitgangspunt vanwaar je in de zomer zelfs verder omhoog kunt richting de 3.000 meter bij de Veleta. Na ruim 400 kilometer bochten, bergdorpen en Andalusisch binnenland eindigen we dus letterlijk hoog in de bergen. En na gisteren Gibraltar op zeeniveau te hebben gezien is dat binnen één dag toch een behoorlijk verschil haha. Na gisteren onder de beroemde rots van Gibraltar te zijn aangekomen, draaien we vandaag de motor weer richting het noordoosten. En eigenlijk begint het feest vrijwel meteen. In plaats van langs de drukke Costa del Sol te blijven hangen, trekt de route het Andalusische binnenland in. Vandaag krijgen we bergen, witte dorpen, smalle valleien en vooral heel veel wegen waarvan je als motorrijder spontaan zin krijgt om nog een tank leeg te rijden. Al vrij snel komen we door Gaucín, een van die typisch witte Andalusische bergdorpen die vanaf grote afstand al tegen de helling liggen te schitteren. Het dorp ligt ruim 600 meter hoog, midden tussen bergen en valleien, en vanaf deze streek kun je bij helder weer zelfs richting Gibraltar en Noord-Afrika kijken. Vanaf Gaucín slingert de route verder via onder andere Algatocín en later richting Tolox. Daarmee rijden we langs het indrukwekkende gebied van de Sierra de las Nieves, een nationaal park met hoge rotswanden, diepe dalen en berglandschap dat vrijwel gemaakt lijkt te zijn voor een mooie motordag. Verder naar het oosten komt Alhama de Granada op de route. En dat is weer zo’n plaats waar je eigenlijk even wilt stoppen. Het oude centrum ligt boven een diepe kloof waar de rivier beneden doorheen loopt, met steile rotswanden direct onder het dorp. Daarna rijden we verder richting Granada. Na al die kleinere bergwegen voelt het bijna vreemd om ineens weer een grote stad tegen te komen, maar lang blijven we daar niet: achter Granada wacht namelijk de finale. Want vanaf daar begint de klim de Sierra Nevada in. Kilometer na kilometer loopt de weg omhoog tot we uiteindelijk aankomen in Pradollano, op ongeveer 2.100 meter hoogte. De officiële Sierra Nevada-site beschrijft Pradollano als het uitgangspunt vanwaar je in de zomer zelfs verder omhoog kunt richting de 3.000 meter bij de Veleta. Na ruim 400 kilometer bochten, bergdorpen en Andalusisch binnenland eindigen we dus letterlijk hoog in de bergen. En na gisteren Gibraltar op zeeniveau te hebben gezien is dat binnen één dag toch een behoorlijk verschil haha.
Dag 8 – Araya el Tajo naar Gibraltar: van Extremadura naar het uiterste zuiden van Europa
Andalusië · 619 km
Dag 8 – Araya el Tajo naar Gibraltar: van Extremadura naar het uiterste zuiden van Europa Na de lange rit van gisteren doen we vandaag bepaald niet rustig aan. Vanuit Araya el Tajo zetten we koers naar het zuiden en ligt er opnieuw ruim 600 kilometer voor ons. Maar dit is absoluut geen dag waarop we alleen maar kilometers wegwerken. We rijden dwars door Extremadura en Andalusië en eindigen op een plek die eigenlijk geen introductie nodig heeft: Gibraltar. Het eerste deel van de route loopt door het weidse landschap van Extremadura. Via de omgeving van Badajoz komen we bij Mérida, en daar rij je ineens dwars door een stuk Spaanse geschiedenis. Mérida werd in 25 voor Christus gesticht als Augusta Emerita en groeide uit tot een van de belangrijkste Romeinse steden op het Iberisch Schiereiland. De overblijfselen van onder andere het Romeinse theater, amfitheater, aquaducten en de enorme Romeinse brug behoren tegenwoordig tot het UNESCO Werelderfgoed. Daarna zakken we verder af richting Andalusië. Via Zafra komt uiteindelijk Sevilla in beeld en vanaf daar begint het landschap steeds duidelijker zuidelijk Spaans te worden. Olijfboomgaarden, droge heuvels en witte dorpjes nemen het over van het groene noorden waar we een paar dagen geleden nog doorheen reden. Maar het leukste stuk bewaren we eigenlijk voor het laatste deel van de dag. Want voordat Gibraltar verschijnt, stuurt jouw GPX ons door de bergen richting Sierra de Grazalema, langs de omgeving van Ubrique en daarna via Jimena de la Frontera verder naar het zuiden. Hier komen de bochten weer helemaal terug. Rotsachtige bergen, witte Andalusische dorpen en slingerende wegen zorgen ervoor dat je na honderden kilometers ineens weer helemaal wakker bent. Dit is precies zo’n laatste stuk waardoor een lange reisdag toch als een echte motordag eindigt. En uiteindelijk verschijnt daar die gigantische rots aan de horizon: The Rock of Gibraltar. Je rijdt letterlijk naar het zuidelijkste hoofdstuk van deze eerste grote lus door West-Europa, met de Middellandse Zee aan de ene kant en de Atlantische Oceaan aan de andere. Vanaf Gibraltar kijk je bij helder weer zelfs richting de kust van Afrika. Na ruim 600 kilometer mag de motor hier absoluut uit en lijkt mij één regel van toepassing: eerst douchen, daarna bier haha.
Dag 6 – Potes naar Santiago de Compostela: van de Picos naar het einde van de Camino
Asturië · 476 km
Na het geweld van de Picos de Europa wordt het vandaag weer een echte reisdag, maar wel eentje door misschien wel het groenste deel van Spanje. Vanuit Potes laten we de hoge kalksteenpieken langzaam achter ons en trekken we verder naar het westen. De bergen blijven in het begin nog nadrukkelijk aanwezig, maar gaandeweg verandert het landschap en rijden we via Noord-Spanje steeds verder richting Galicië. Onderweg krijg je precies dat Spanje te zien dat totaal niet past bij het beeld van dorre vlaktes en bloedhete wegen. Asturië en Galicië zijn groen, heuvelachtig en ruig, met bossen, kleine dorpjes en bergen die nooit echt ver weg zijn. En voor motorrijders zit hier nog genoeg leuks tussen: het noorden van Spanje staat bekend om zijn combinatie van bergwegen, kustlandschap en rustige binnenwegen. De bekende noordelijke Camino-route richting Santiago loopt zelfs helemaal door Baskenland, Cantabrië, Asturië en Galicië. Hoe dichter je bij Santiago komt, hoe vaker je iets anders begint te zien: pelgrims. Mensen met rugzakken die soms al honderden kilometers onderweg zijn over de Camino de Santiago. Wij hebben natuurlijk een iets andere manier gekozen om Europa door te trekken haha, maar uiteindelijk rijden ook wij vandaag naar hetzelfde eindpunt. En wanneer je Santiago binnenkomt en richting het historische centrum loopt, snap je meteen waarom deze stad al eeuwen zo’n aantrekkingskracht heeft. De Kathedraal van Santiago de Compostela is het traditionele eindpunt van de pelgrimsroutes naar Santiago en vormt het hart van de oude stad. Het historische centrum staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en bestaat uit een wirwar van oude straatjes, pleinen en gebouwen rond de kathedraal. Na ongeveer 440 kilometer is dit zo’n plek waar je de motor neerzet, de laarzen uit wilt schoppen en gewoon de stad in loopt. Terrasje zoeken, wat eten en eens bedenken dat we inmiddels van Nederland via Normandië en de Picos helemaal aan de westkant van Spanje zijn beland. Niet slecht voor Dag 6. 😁
Dag 5 – San Sebastián naar Potes: langs de Spaanse noordkust naar de Picos de Europa
Cantabrië · 456 km
Na vier dagen reizen komt vandaag zo’n etappe waarbij je waarschijnlijk ’s morgens al denkt: hier kwamen we voor. We laten San Sebastián achter ons en trekken westwaarts langs de noordkant van Spanje. De Atlantische Oceaan blijft lange tijd dichtbij en groene heuvels lopen hier bijna rechtstreeks door tot aan zee. Dit deel van Spanje voelt totaal anders dan het droge beeld dat veel mensen bij het land hebben. Via Baskenland gaat het verder richting Cantabrië. Onderweg passeer je de omgeving van Bilbao en daarna wordt het steeds rustiger. De noordkust bestaat hier uit een heerlijke mix van kleine kustplaatsen, kliffen, baaien en groene bergen. Je kunt natuurlijk zo snel mogelijk richting Potes rijden, maar op een MOTORIDE Europa Tour hoeft dat juist niet. Dit is zo’n dag waarop je af en toe gewoon even van de doorgaande weg af wilt omdat ergens beneden weer een klein kustweggetje ligt te lonken. En dan gebeurt er richting het einde van de rit iets moois. Bij de Cantabrische kust draai je het binnenland in en worden de bergen steeds hoger. De weg richting Potes voert door het Desfiladero de La Hermida, een spectaculaire kloof aan de oostkant van de Picos de Europa. De weg loopt tussen steile rotswanden door en slingert mee met de rivier richting de Liébana-vallei. La Hermida wordt door de Spaanse toeristische dienst beschreven als een van de indrukwekkende toegangspoorten tot de Picos de Europa. Wanneer je uiteindelijk Potes binnenrijdt, weet je meteen dat we in een compleet nieuw hoofdstuk van deze reis zijn beland. Het plaatsje ligt midden tussen de bergen en is een perfecte uitvalsbasis voor de Picos de Europa, die zich uitstrekken over Cantabrië, Asturië en León. En na ongeveer 290 kilometer is er nog genoeg middag of avond over om de motor neer te zetten, een terrasje te pakken en eens goed naar die bergen te kijken. Want daar gaan we natuurlijk niet helemaal naartoe rijden om ze vervolgens links te laten liggen haha.
Côte Vermeille & Catalonië – van Perpignan langs de Middellandse Zee de Pyreneeën in
Catalonië · 299 km
Côte Vermeille & Catalonië – van Perpignan langs de Middellandse Zee de Pyreneeën in Deze ronde begint en eindigt in Perpignan en is ongeveer 299 kilometer lang. Vanuit de stad rij je richting de Middellandse Zeekust en pak je achtereenvolgens Argelès-sur-Mer, Collioure, Port-Vendres, Banyuls-sur-Mer en Cerbère mee. Daarna steek je de Spaanse grens over richting Portbou, Llançà, Castelló d’Empúries en Figueres. Vervolgens draait de route het binnenland in via Besalú, Olot, Sant Joan de les Abadesses en Camprodon, waarna je via Prats-de-Mollo-la-Preste, Arles-sur-Tech, Amélie-les-Bains-Palalda en Céret weer terug richting Perpignan rijdt. Vanaf Perpignan gaat het eerst zuidwaarts richting Argelès-sur-Mer. Zodra je de kust bereikt verandert de sfeer meteen. Zee aan de ene kant, heuvels aan de andere en steeds meer van dat Zuid-Franse gevoel waarbij je vanzelf iets rustiger gaat rijden omdat er gewoon genoeg te zien is. Dan volgt Collioure. Dit is zo’n plaats die er bijna onrealistisch netjes uitziet: gekleurde huizen, een kleine baai, het oude kasteel direct aan het water en steile heuvels erachter. Hier even koffie drinken is geen straf. Vanaf Collioure wordt de kustweg pas echt leuk. Via Port-Vendres en Banyuls-sur-Mer slingert de route langs de Côte Vermeille. De weg ligt hier vaak tussen zee en berghelling geperst, waardoor je constant bochten, uitzicht en kleine hoogteverschillen krijgt. Richting Cerbère wordt het landschap ruiger. Minder strand, meer rotsen en hellingen. En dan steek je bijna ongemerkt de grens met Spanje over. Vanaf Portbou zit je in Catalonië en blijft de kust nog even je metgezel. Via Llançà trek je langzaam verder zuidwaarts voordat de route richting Castelló d’Empúries en Figueres draait. Figueres is bekend als de stad van Salvador Dalí en voelt ineens een stuk drukker dan de kustplaatsen die je net achter je hebt gelaten. Maar vanaf hier begint het tweede hoofdstuk van deze rit. De bergen. Via Besalú ga je steeds verder het binnenland in. Besalú is zo’n middeleeuws plaatsje waar de oude stenen brug en het historische centrum bijna uitnodigen om de motor even neer te zetten. Daarna gaat het richting Olot, midden in het vulkanische landschap van La Garrotxa. De wegen worden hier duidelijk bochtiger, groener en rustiger. Geen hoge Alpenpassen, maar wel kilometers waarop je lekker bezig blijft. Via Sant Joan de les Abadesses rij je verder richting Camprodon. Dit is echt Pyreneeëngebied geworden: bergen dichter om je heen, smallere wegen en een heel andere sfeer dan aan de Middellandse Zee van een paar uur eerder. Daarna klim je richting de Franse grens en kom je bij Prats-de-Mollo-la-Preste weer Frankrijk binnen. Dit stuk is waarschijnlijk een van de leukste delen van de hele route. Veel bochten, weinig rechte stukken en continu dat bergachtige decor om je heen. Vanaf Prats-de-Mollo gaat het vervolgens via Arles-sur-Tech en Amélie-les-Bains-Palalda langzaam weer naar lagere gebieden. De wegen blijven leuk sturen, maar de bergen worden geleidelijk wat vriendelijker. Via Céret begint het laatste stuk terug naar Perpignan. En dan heb je in nog geen 300 kilometer eigenlijk twee totaal verschillende motorritten gehad. Eerst de Côte Vermeille, met zee, kleine havens, rotsachtige kust en mediterrane dorpjes. Daarna Catalonië en de Pyreneeën, met bossen, bergen, oude stadjes en eindeloos veel bochten. Dat maakt deze route zo sterk. Je hoeft niet te kiezen tussen kust of bergen. Je krijgt ze gewoon allebei.
Baskische kust & binnenland – van San Sebastián de bergen in en terug langs de Atlantische Oceaan
Autonome Gemeenschap Baskenland · 277 km
Baskische kust & binnenland – van San Sebastián de bergen in en terug langs de Atlantische Oceaan Deze ronde begint en eindigt in San Sebastián en laat in één dag twee totaal verschillende kanten van Baskenland zien. Eerst trek je vanuit de kuststad het groene en bochtige binnenland in, later kom je weer terug bij de Atlantische Oceaan voor een prachtig laatste deel langs vissersplaatsen en kustwegen. De GPX voert onder andere via Oiartzun, Hondarribia, Bera, Doneztebe, Leitza, Lekunberri, Tolosa, Azpeitia, Markina-Xemein, Ondarroa, Deba, Zumaia en Zarautz. Vanuit San Sebastián laat je de drukte vrij snel achter je en rij je richting Oiartzun en Irun. Even later ligt Hondarribia op de route, pal aan de Franse grens. Met zijn oude centrum, gekleurde gevels en ligging aan het water is dit meteen zo’n plek waar je eigenlijk best even zou kunnen stoppen. Maar er wachten nog aardig wat kilometers en vooral heel veel bochten. Na Hondarribia draait de route het binnenland in richting Bera. Vanaf hier verandert het karakter behoorlijk. De kust verdwijnt uit beeld en maakt plaats voor groene heuvels, bossen, kleine dorpen en wegen die zich door het Baskische landschap slingeren. Dit is geen gebied van gigantische bergpassen, maar wel van voortdurend sturen. Bocht links, bocht rechts, klein recht stukje en weer door. Via Doneztebe gaat het verder richting Leitza en Lekunberri. Dit gedeelte is typisch Noord-Spanje: diep groen, regelmatig behoorlijk heuvelachtig en veel minder druk dan je aan de Spaanse kust misschien zou verwachten. Je rijdt hier vooral voor het rijden zelf. Geen ellenlange rechte wegen, maar lekker werken met de motor zonder dat het extreem technisch wordt. Richting Tolosa verandert het landschap langzaam weer. Daarna buigt de route westwaarts via Azpeitia en Azkoitia, midden door het Baskische binnenland. Hier kom je door een streek waar industrie en oude dorpen soms verrassend dicht bij elkaar liggen, maar zodra je de bebouwing achter je laat liggen zit je alweer tussen heuvels en bossen. Via Elgoibar en Markina-Xemein begint de Atlantische kust langzaam weer dichterbij te komen. En zodra je bij Ondarroa uitkomt, verandert de rit opnieuw compleet. Vanaf hier krijg je het tweede hoofdstuk van deze route. De zee. Ondarroa ligt rond een echte Baskische vissershaven en vanaf daar volgt de route de kust oostwaarts. Rotsachtige hellingen, kleine baaien en de Atlantische Oceaan wisselen elkaar af terwijl de weg richting Deba slingert. Het tempo hoeft hier helemaal niet hoog te liggen. Daarvoor is er simpelweg te veel te zien. Daarna volgt Zumaia, bekend om de spectaculaire rotsformaties langs de kust. Vanuit Zumaia gaat het verder richting Zarautz, waar het landschap weer opener wordt en je langs een van de bekendste surfplaatsen van Baskenland rijdt. Het laatste stuk brengt je terug naar San Sebastián. Na bijna 280 kilometer kom je dus weer uit waar je begon, maar je hebt onderweg wel zo ongeveer alles gehad wat deze streek zo leuk maakt voor motorrijders: groene bergen, bossen, kleine Baskische dorpen, lange series bochten, vissershavens en uiteindelijk die ruige Atlantische kust. Het is geen route van één grote spectaculaire bergpas of één beroemd hoogtepunt. Juist de afwisseling maakt hem sterk. Het ene moment zit je tussen de bomen ergens diep in het Baskische binnenland. Een paar uur later rij je met de Atlantische Oceaan naast je. En tussendoor? Vooral heel veel sturen.
Dag 10 – Tanger naar Torremolinos: afscheid van Marokko, terug naar de Costa del Sol
Andalusië · 159 km
Dag 9 – Tanger naar Torremolinos: afscheid van Marokko, terug naar de Costa del Sol Tanger uit en vandaag voelt anders. Niet omdat de weg ineens moeilijker is. Juist omdat je weet dat dit de laatste echte reisdag is. Je rijdt richting Tanger Med, de haven waar de motor weer op de ferry gaat. En na alles wat je de afgelopen dagen hebt gezien — Atlas, Sahara, Fez, Rif, Chefchaouen — voelt zo’n haven ineens bijna ongezellig praktisch. Papieren. Wachten. Rijtje aansluiten. Nog een controle. Nog een rijtje. En ondertussen nog één keer achterom kijken richting Marokko. De ferry naar Algeciras doet er grofweg anderhalf uur over en vaart meerdere keren per dag. Motor vast. Koffie halen. En dan zie je Afrika langzaam verdwijnen. Dat blijft toch een apart gevoel. Nog geen twee weken geleden voer je precies de andere kant op en wist je niet helemaal wat je te wachten stond. Nu stap je straks weer van de boot met zand op plekken waar zand helemaal niet hoort te zitten, een camera vol foto’s en waarschijnlijk een motor die best een wasbeurt kan gebruiken. Dan komt Algeciras. Europa weer. En vanaf hier wordt het rijden makkelijker. Veel makkelijker zelfs. De route trekt via de Costa del Sol richting Torremolinos. Je kunt hier vrij vlot doorrijden over de A-7, maar het stuk langs de kust is natuurlijk leuker als je tijd hebt. De Andalusische toeristische dienst noemt juist deze route langs plaatsen als Marbella, Fuengirola en Benalmádena mooi, maar waarschuwt ook dat het er druk kan zijn. En dat merk je. Na dagen met lege woestijnwegen voelt de Costa del Sol bijna alsof iemand ineens alle mensen tegelijk op dezelfde weg heeft gezet. Auto’s. Rotondes. Op- en afritten. Scooters. Vakantieverkeer. Je bent weer thuis in Europa. Bij wijze van spreken dan. Gelukkig ligt de Middellandse Zee bijna voortdurend ergens naast je en zijn de uitzichten nog steeds prima. En als je ergens richting Marbella of Benalmádena even van de doorgaande route afgaat, krijg je nog een laatste mooie kustrit cadeau. Geen Sahara. Geen geiten op de weg. Geen ezels. Geen bergdorp waar drie kinderen zwaaiend achter je aan rennen. Gewoon Spanje. En toch voelt het ineens een beetje anders. Waarschijnlijk omdat jij veranderd bent. Dat klinkt misschien wat zwaar voor een motorrit, maar zo werkt zo’n reis gewoon. Je vertrekt met het idee dat je 2.000-plus kilometer gaat rijden. Je komt terug met plekken in je hoofd. De eerste bochten in de Atlas. De haarspelden van Dadès. De duinen bij Merzouga. De blauwe straten van Chefchaouen. En dat moment waarop je dacht dat die ene Marokkaanse vrachtwagen écht niet meer ging optrekken. Maar hij deed het toch. Uiteindelijk kom je Torremolinos binnen. Zee. Boulevard. Hotels. Terrassen. Motor parkeren. Klaar. En waarschijnlijk nog vóórdat de helm goed en wel af is, denk je alweer: “Zoiets moeten we nog een keer doen.” Dat is meestal het probleem met goede motorreizen. Ze eindigen nooit echt. Ze geven je alleen ideeën voor de volgende.
Cerdagne & Andorra – drie landen en een overdosis Pyreneeën
Catalonië · 235 km
Cerdagne & Andorra – drie landen en een overdosis Pyreneeën Ax-les-Thermes uit en meteen omhoog. Geen rustig kwartiertje om de banden warm te rijden. De Pyreneeën hebben daar vandaag blijkbaar geen zin in. Binnen een kleine 25 kilometer sta je al op de Col de Pailhères, ruim 2.000 meter hoog en een van die passen waar je na een paar bochten vanzelf ophoudt met naar de kilometerstand te kijken. De klim is smal, serieus en zit vol haarspelden. Boven wacht vooral heel veel berg en heel weinig gedoe. Precies goed. En dit is pas het begin. Na de Pailhères zakt de route richting het hoogland van de Cerdagne. Het landschap wordt opener, de toppen blijven om je heen staan en de wegen krijgen iets meer ruimte. Via de omgeving van Mont-Louis kom je bij Font-Romeu, op zo’n 80 kilometer van de start. Hier zit je midden in de Catalaanse Pyreneeën. Hoogvlakte, bergdorpen, bossen en van die lange uitzichten waarbij je automatisch iets langzamer gaat rijden dan strikt noodzakelijk. Font-Romeu en de Cerdagne staan juist bekend om dat open hooggebergte en hun enorme panorama’s. Daarna gebeurt er iets grappigs. Je rijdt Frankrijk uit. Spanje in. En dan vervolgens weer even Frankrijk in. Dat komt door Llívia, die kleine Spaanse enclave die volledig door Frankrijk wordt omringd. Je hoeft er eigenlijk niets voor te doen, behalve rijden, maar ineens heb je geografisch gezien wel weer iets raars van je lijstje afgevinkt. Via Puigcerdà gaat het daarna echt Spanje in. En daar verandert het rijden opnieuw. De dalen worden breder, de wegen iets vlotter en je kunt de motor even wat meer laten lopen. Na al dat korte stuurwerk voelt dat bijna als vakantie. Bij La Seu d’Urgell, rond kilometer 155, begint het volgende hoofdstuk. Andorra. De weg klimt vanaf Spanje geleidelijk omhoog naar Andorra la Vella. En daar krijg je even een compleet andere wereld voor je kiezen: winkels, verkeer, hotels, tankstations en gebouwen tegen de berghellingen. Na uren bergwegen voelt Andorra la Vella bijna alsof iemand midden in de Pyreneeën ineens een complete stad heeft neergezet omdat er nog een stukje grond over was. Even tanken misschien. Koffie. En dan weer snel de bergen in. Want na Andorra la Vella loopt de route via Encamp en Canillo steeds verder omhoog. En omhoog. En nog een beetje omhoog. Tot de Port d’Envalira. Dat is met ruim 2.400 meter een van de hoogste verharde bergpassen van de Pyreneeën. Vlak bij de top ligt bovendien het Circuit Andorra, dat zichzelf het hoogst gelegen permanente circuit ter wereld noemt. Hier voelt het landschap ineens echt alpien. Boomgrens weg. Rotsen. Open hellingen. En als je pech hebt: wind die vindt dat jouw motor best een halve meter opzij kan. Niet schrikken. Gewoon beleefd tegensturen. Daarna volgt Pas de la Casa, op ongeveer 204 kilometer. En dan weet je eigenlijk al dat het grote werk erop zit. De laatste dertig kilometer dalen terug richting Ax-les-Thermes. Na een dag vol passen, grenzen, hoogvlaktes en bochten voelt dat laatste stuk bijna ontspannen. Bijna. Want dit blijven de Pyreneeën. 235 kilometer klinkt op papier niet extreem. Maar dit zijn geen 235 Nederlandse kilometers. Hier stuur je de hele dag. Je klimt. Je daalt. Je remt voor haarspelden. Je zit op hoogte. Je rijdt door drie landen en krijgt voortdurend een ander landschap voor je neus. Daarom krijgt deze route van mij Uitdagend. Niet omdat hij gemeen is. Wel omdat hij je de hele dag bij de les houdt. En als route nummer 300? Dan hadden we het eigenlijk slechter kunnen treffen. Veel slechter. 😄 Afstand: ca. 235 km Moeilijkheid: Uitdagend Route type: Bergen
Granada – Alpujarra Almeriense – Cádiar – Órgiva – Lanjarón
Andalusië · 299 km
Granada – Alpujarra Almeriense – Cádiar – Órgiva – Lanjarón 🇪🇸 Deze route is een echte gesloten rondrit van ongeveer 299 km door een prachtig stuk Andalusië. De GPX bevat 1.703 trackpoints en start en eindigt vrijwel exact op dezelfde plek in de omgeving van Granada. De route maakt een grote lus om de zuid- en oostzijde van de Sierra Nevada. Vanuit Granada trek je eerst oostwaarts richting het hogere binnenland, waarna de route zuidwaarts draait naar de Alpujarra Almeriense. Vervolgens loopt de track westwaarts door de langgerekte Alpujarra via onder andere Canjáyar, Laujar de Andarax, Cádiar, Torvizcón, Órgiva en Lanjarón, waarna je terugkeert richting Granada. Dat maakt deze route bijzonder afwisselend: van hooggelegen droge berglandschappen naar groene valleien, witte dorpen en uiteindelijk de westelijke uitlopers van de Sierra Nevada. Routegegevens Afstand: ca. 299 km Trackpoints: 1.703 Type: Rondrit Start/finish: omgeving Granada Land: Spanje 🇪🇸 Regio: Andalusië – Granada – Alpujarra – Almería Hoogste punt GPX: ca. 1.299 meter Laagste punt GPX: ca. 236 meter Hoogteverschil: ruim 1.000 meter Karakter: bergwegen, lange bochten, valleien, witte dorpen en afgelegen binnenwegen Niveau: gemiddeld Geschikt voor: touring, sporttour, naked en adventure Van Granada richting de oostkant van Sierra Nevada Vanuit Granada trekt de route eerst oostwaarts door het hoger gelegen binnenland. Hier krijg je al snel dat typische Andalusische berglandschap: grote open vlaktes, droge heuvels en in de verte de toppen van de Sierra Nevada. De route loopt daarbij dicht langs La Calahorra, dat aan de oostzijde een natuurlijke toegang vormt tot de Alpujarra. De plaats is vooral bekend vanwege het opvallende renaissancekasteel dat boven het landschap uittorent. Alpujarra Almeriense Na het oostelijke gedeelte draait de route zuidwaarts en vervolgens westwaarts de Alpujarra Almeriense in. Hier verandert het landschap duidelijk. De wegen worden smaller en kronkeliger en lopen langs de zuidelijke flank van de Sierra Nevada. De GPX gaat daadwerkelijk door Canjáyar, een plaats in de Andarax-vallei. De omgeving vormt de overgang tussen het drogere landschap van Almería en de hogere berghellingen van de Alpujarra. Cádiar – hart van de Alpujarra Verder westwaarts loopt de route vrijwel dwars door Cádiar. Cádiar ligt tussen de Sierra Nevada en de Sierra de la Contraviesa en wordt lokaal zelfs het “ombligo de La Alpujarra” – de navel van de Alpujarra genoemd vanwege zijn centrale ligging in de streek. Voor deze motorroute is het een mooie plek om even te stoppen. Je zit hier midden tussen de bergwegen, met aan beide kanten heuvels en dalen. Torvizcón en het westelijke Alpujarra-landschap Na Cádiar slingert de route verder westwaarts. Dit gedeelte is typisch Alpujarra: kleine dorpen tegen de hellingen, terrassen met landbouwgrond, diepe rivierbeddingen en voortdurend veranderende uitzichten. Hier hoef je geen extreme bergpassen te verwachten. De charme zit juist in het constant vloeiende bochtenwerk en het gevoel dat je ver weg bent van de drukke kustgebieden. Órgiva Daarna komt de GPX letterlijk door Órgiva, de belangrijkste plaats van de westelijke Alpujarra. Órgiva ligt in het dal van de Río Guadalfeo en wordt gezien als een belangrijke uitvalsbasis voor de hele streek. Vanuit hier lopen wegen richting Lanjarón, de kust én verder omhoog naar de beroemde witte bergdorpen. Dit is een uitstekende plek voor koffie, lunch of tanken voordat je aan het laatste gedeelte van de route begint. Lanjarón – poort van de Alpujarra De route loopt vervolgens rechtstreeks door Lanjarón. Dit bekende witte bergstadje ligt aan de westelijke toegang van de Alpujarra en is beroemd om zijn bronnen en mineraalwater. De plaats ligt op de flank van de Sierra Nevada, met uitzicht over het lager gelegen landschap richting de kust. Vanaf Lanjarón begint de terugweg richting Granada. Terug naar Granada Na bijna 300 kilometer sluit de lus uiteindelijk weer praktisch exact aan op het startpunt. Daardoor is dit ideaal als dagrit vanuit Granada: je hoeft geen hotelwissel te plannen en krijgt toch een groot deel van de zuidelijke Sierra Nevada en Alpujarra mee. MOTORIDE-tip 🏍️ Onderschat deze 299 km niet. Bijna 300 kilometer klinkt misschien als een normale dagafstand, maar een groot deel van deze route bestaat uit bergachtige binnenwegen, dorpspassages en stukken waar je simpelweg niet snel rijdt. Daar komt bij dat de GPX van ongeveer 236 meter tot bijna 1.300 meter hoogte loopt. Je krijgt dus flinke temperatuur- en hoogteverschillen. Vertrek daarom op tijd uit Granada en plan minimaal één langere stop in Cádiar, Órgiva of Lanjarón. En in de zomer: neem voldoende water mee. Het oostelijke deel richting Almería kan behoorlijk heet en droog worden. Waarom deze route rijden? Omdat je hier in één dag bijna twee verschillende Andalusiës rijdt. Aan de oostkant krijg je het droge, ruige binnenland richting Almería. Daarna verander je langzaam naar de groene valleien en witte dorpen van de Alpujarra Granadina. In één rondrit krijg je: 🏔️ Sierra Nevada 🏜️ droog Andalusisch bergland 🛣️ bijna 300 km stuurwerk 🏘️ Canjáyar 🌄 Cádiar ⛰️ Torvizcón 🏍️ Órgiva 💧 Lanjarón 🇪🇸 Granada én Almería MOTORIDE-labels Spanje Andalusië Granada Alpujarra Sierra Nevada Alpujarra Almeriense Rondrit Bergroute Bochtenroute Panoramaroute 299 km
Navia – Grandas de Salime – Lugo Loop
Galicië · 266 km
Navia – Grandas de Salime – Lugo Loop 🇪🇸 Deze GPX is een echte rondrit van ongeveer 266 km door het ruige westen van Asturië en het noorden van Galicië. De route start en eindigt praktisch op exact dezelfde plek in Navia, loopt via Grandas de Salime diep het binnenland in naar Lugo, en keert daarna via Vegadeo en Tapia de Casariego terug naar de Asturische kust. De GPX telt maar liefst 9.575 trackpoints, dus dit is een behoorlijk gedetailleerde route. Routegegevens Afstand: ca. 266 km Trackpoints: 9.575 Type: Rondrit Start/finish: Navia, Asturië Land: Spanje 🇪🇸 Regio’s: Asturië & Galicië Routekarakter: bergwegen, stuwmeren, binnenland, kust en veel bochten Niveau: gemiddeld Geschikt voor: volle dagrit, touring en roadtrip Navia – Grandas de Salime Het eerste grote stuk volgt het binnenland richting Grandas de Salime. De officiële toeristische dienst van Asturië beschrijft de AS-12 van Navia naar Grandas de Salime als een weg met weinig verkeer, veel hoogteverschillen en indrukwekkende landschappen. Onderweg loopt de weg onder andere langs Boal, Illano en Pesoz en krijg je veel bochten door het dal van de Río Navia. Dat is dus meteen één van de sterkste stukken van deze route. Grandas de Salime Rond Grandas de Salime zit je midden in een prachtig bergachtig gebied met diepe dalen en het enorme stuwmeer. De officiële route-informatie noemt hier ook verschillende uitzichtpunten boven de Río Navia en de steile bergflanken rondom het dal. Richting Lugo Vanuit Grandas trekt de GPX verder westwaarts en zuidwestwaarts via onder andere Baleira richting Lugo. Hier verlaat je het echte Asturische berggebied en kom je steeds meer in het groene, glooiende landschap van Galicië terecht. De GPX bevat zelfs expliciet een fuel stop in Baleira, dus dat is meteen een handig praktisch rustpunt voor de route. Lugo Lugo vormt ongeveer het verste punt van de rondrit. Daarna draait de route weer noordwaarts richting de kust en uiteindelijk terug naar Asturië. Vegadeo & Tapia de Casariego Op de terugweg passeert de track Vegadeo en daarna Tapia de Casariego. Daarmee krijg je richting het einde ineens een totaal ander landschap dan waarmee je begon: van diepe bergdalen en stuwmeren naar de Atlantische kust. Dat maakt deze route juist zo leuk — hij blijft afwisselen. MOTORIDE-tip 🏍️ De afstand van ongeveer 266 km klinkt misschien niet enorm, maar onderschat vooral het eerste deel door West-Asturië niet. De AS-12 richting Grandas bevat veel bochten, hoogteverschillen en stukken waar je automatisch langzamer rijdt. De officiële toeristische dienst noemt dit traject zelfs behoorlijk zwaar vanwege het vele klimmen en dalen. Dus: vroeg vertrekken, tanken rond Baleira zoals de GPX aangeeft, en vooral tijd overhouden voor stops bij het stuwmeer en de uitzichtpunten. Waarom deze route rijden? Omdat je hier in één dag bijna alles krijgt wat Noord-Spanje zo goed maakt voor motorrijders: 🏔️ bergwegen 🌊 Río Navia 🛣️ AS-12 🏞️ Grandas de Salime 🌲 Galicisch binnenland 🏙️ Lugo 🌊 Atlantische kust 🏍️ en uiteindelijk weer terug naar Navia MOTORIDE-labels Spanje Asturië Galicië Navia Grandas de Salime Lugo Rondrit Bergroute Bochtenroute Kustroute Panoramaroute MOTORIDE Aanrader
Sevilla – Sierra Norte Loop: bochten, natuur en witte dorpen in Andalusië
Andalusië · 245 km
Sevilla – Sierra Norte Loop: bochten, natuur en witte dorpen in Andalusië 🇪🇸 Deze route vertrekt in Sevilla, trekt noordwaarts de Sierra Norte de Sevilla in en komt uiteindelijk weer terug in de stad. De GPX is ongeveer 245 km lang en telt 2.327 trackpoints. Het mooie aan deze route is het contrast: je begint vrijwel op zeeniveau in Sevilla en rijdt daarna de heuvels en bergen van de Sierra Morena in. De GPX komt tot ongeveer 511 meter hoogte en keert daarna weer terug naar Sevilla. Routegegevens Afstand: ca. 245 km Trackpoints: 2.327 Type: Rondrit Start/finish: Sevilla Land: Spanje 🇪🇸 Regio: Andalusië / Sierra Norte de Sevilla Hoogste punt GPX: ca. 511 meter Laagste punt: ca. 8 meter Karakter: bochtige binnenwegen, heuvels, bossen en Andalusische dorpen Niveau: gemiddeld Sierra Norte de Sevilla Zodra je Sevilla achter je laat verandert het landschap snel. De vlakke omgeving van de Guadalquivir maakt plaats voor heuvels, kurkeiken, steeneiken en typisch mediterraan bos. De officiële toeristische organisatie van Andalusië promoot de Sierra Norte zelfs expliciet als motorregio. Zij noemen onder andere de wegen richting El Pedroso, Cazalla de la Sierra en Constantina, met veel bochten en relatief weinig verkeer. El Pedroso & Cazalla de la Sierra Een van de bekende motorstukken in dit gebied is de A-432 tussen El Pedroso en Cazalla de la Sierra. Het is precies het type weg waarvoor je deze route rijdt: glooiend landschap, lekker ritme en genoeg bochten om het interessant te houden. Ook Motorcycle Diaries heeft dit traject specifiek als motorweg opgenomen. Constantina Constantina is één van de karakteristieke plaatsen van de Sierra Norte en ligt midden tussen de heuvels. Rond deze plaats vind je verschillende mooie verbindingswegen door het natuurgebied. De combinatie Constantina – Cazalla – El Pedroso wordt vaker als motorrondrit vanuit Sevilla gereden. Rivera del Huéznar Een mooie stop in deze regio is de omgeving van de Rivera del Huéznar. De weg loopt hier door groen bosgebied langs het water en vlak bij de bekende Cascadas del Huéznar. De officiële motorroute van Andalusië noemt dit eveneens als een van de hoogtepunten van de Sierra Norte. MOTORIDE-tip 🏍️ Let in de Sierra Norte wat extra op het wegdek. Sommige kleinere wegen kunnen stukken met oneffen asfalt, kuilen of vuil in de bochten hebben. De officiële Andalusische motorroute waarschuwt daar ook voor. Daar staat tegenover dat je hier juist veel rustige stukken krijgt waar je op je gemak van het landschap en de bochten kunt genieten. Waarom deze route rijden? Omdat je vanuit een wereldstad binnen korte tijd midden in een compleet andere wereld zit. Je krijgt in één rit: Sevilla → Sierra Morena → Sierra Norte → bochtige bergwegen → witte dorpen → mediterraan bos → terug naar Sevilla. En met ongeveer 245 km is het een mooie volle dagrit zonder dat het meteen een monsteretappe wordt. MOTORIDE-labels Spanje Andalusië Sevilla Sierra Norte Rondrit Bochtenroute Panoramaroute Natuurroute Sierra Morena MOTORIDE Aanrader
Picos de Europa – Piedrasluengas & San Glorio naar Potes
Castilië en León · 229 km
Picos de Europa – Piedrasluengas & San Glorio naar Potes 🇪🇸 Een heerlijke 229 km lange bergroute door het grensgebied van Cantabrië en Castilla y León, met twee van de mooiste toegangswegen naar de Picos de Europa: Piedrasluengas en Puerto de San Glorio. De GPX begint in de omgeving van Cervera de Pisuerga, trekt via de bergen naar Potes, duikt vervolgens opnieuw het binnenland in en komt uiteindelijk via Puerto de San Glorio weer terug in Potes. Dat betekent trouwens dat dit GPX-bestand technisch geen volledig gesloten rondrit is, ondanks de naam Potes Loop. Start en finish liggen ongeveer 37 km uit elkaar. Routegegevens Afstand: ca. 229 km Trackpoints: 5.145 Hoogste punt GPX: ca. 1.607 meter Laagste punt: ca. 274 meter Start: omgeving Cervera de Pisuerga Finish: Potes Regio: Cantabrië / Castilla y León Land: Spanje 🇪🇸 Type: Bergroute / A-naar-B met grote lus Niveau: Gemiddeld tot uitdagend Rijtijd: ongeveer 4–5 uur zonder lange stops Mirador de Piedrasluengas Al vrij vroeg krijg je één van de toppers van deze omgeving: Puerto de Piedrasluengas. De weg vanuit Cervera de Pisuerga richting Potes loopt via de CL-627/CA-184 door een prachtig berggebied. Vanaf het uitzichtpunt bij Piedrasluengas kijk je uit over de groene valleien richting Liébana en de Picos de Europa. Ook in motorroutes door deze regio wordt juist deze verbinding als één van de mooie toegangswegen naar Potes genoemd. Potes & Liébana Daarna daalt de route af richting Potes, het bekende motorhart van Liébana. Potes is sowieso zo'n plek die in MOTORIDE thuishoort: terrassen vol motoren, bergwegen in vrijwel iedere richting en de Picos de Europa als decor. Maar deze route is hier nog lang niet klaar. Door het binnenland Na Potes trekt de GPX opnieuw zuidwaarts richting Castilla y León. Hierdoor krijg je een compleet ander landschap: opener, hoger en ruiger dan het groene Cantabrië. Het mooie is dat het daardoor niet voelt alsof je 229 km lang hetzelfde landschap ziet. Puerto de San Glorio – 1.609 meter De grote finale is Puerto de San Glorio. Met ongeveer 1.609 meter hoogte is dit ook vrijwel exact het hoogste punt dat ik uit deze GPX haal. San Glorio is een bekende motorpas op de N-621. De klim richting Potes bestaat uit lange bochten, mooie hoogteverschillen en spectaculaire uitzichten over de bergen. Motorroutes in deze regio noemen San Glorio expliciet als een van de klassiekers rond Potes. Daarna volgt de afdaling terug richting Liébana en eindigt de GPX uiteindelijk in Potes. MOTORIDE-tip 🏍️ Als je deze in MOTORIDE zet, zou ik hem niet als “Rondrit Potes” classificeren, ook al heet het bestand zo. De daadwerkelijke GPX: Cervera de Pisuerga → Piedrasluengas → Potes → binnenland Castilla y León → San Glorio → Potes Daar zou ik ook de titel op baseren. En neem tijd bij zowel Piedrasluengas als San Glorio. Dit zijn precies de plekken waar even afstappen meer oplevert dan tien minuten eerder bij het hotel zijn. Waarom deze route rijden? Omdat je in één relatief compacte motordag twee totaal verschillende toegangen tot de Picos de Europa rijdt. Je krijgt: 🏔️ Piedrasluengas 🛣️ eindeloos bochtenwerk 🌄 Liébana 🏍️ Potes ⛰️ Puerto de San Glorio 🇪🇸 Cantabrië én Castilla y León En met bijna 1.350 meter verschil tussen laagste en hoogste punt zit er serieus hoogteverschil in. MOTORIDE-labels Spanje Picos de Europa Potes Puerto de San Glorio Piedrasluengas Bergroute Bochtenroute Panoramaroute Cantabrië Castilla y León MOTORIDE Aanrader
Catalonië Grand Tour
Catalonië · 591 km
Katalonië Grand Tour De Katalonië Grand Tour is geen route voor een uurtje sturen of een ontspannen ommetje na het ontbijt, maar een serieuze rit door één van de interessantste motorregio’s van noordoost Spanje. Met een track van ruim 590 kilometer is dit duidelijk een route voor motorrijders die graag een volle dag rijden of die de route als stevige etappe binnen een grotere reis gebruiken. Dat maakt hem niet minder aantrekkelijk — juist het tegenovergestelde. Katalonië is een regio die veel te bieden heeft voor motorrijders: afwisseling, karakter, mediterrane sfeer en het gevoel dat je echt onderweg bent door een streek die telkens weer een andere kant van zichzelf laat zien. Zo’n route moet je dan ook niet zien als een simpel rondje, maar als een complete rijdag waarin de regio zelf de hoofdrol speelt. Basisinfo Naam: Katalonië Grand Tour Regio: Catalonië / noordoost Spanje Afstand: ca. 591 km Type route: point-to-point / grote streekroute Sfeer: lange rijdag, mediterrane regio, roadtripgevoel
Van Gredos naar Toledo
Extremadura · 559 km
Een lange en karaktervolle etappe door het hart van Spanje, van de ruigere omgeving van de Sierra de Gredos richting het historische Toledo. Dit is zo’n route die vooral draait om ruimte, ritme en het echte gevoel van onderweg zijn. Geen korte speelrit, maar een serieuze dag op de motor waarbij je door open, droge en soms ruige landschappen rijdt die typisch zijn voor het Spaanse binnenland. Een sterke verbindingsroute voor motorrijders die niet alleen bochten zoeken, maar ook houden van sfeer, afstand en het gevoel van een echte roadtrip. Basisinfo Naam: Van Gredos naar Toledo Regio: Centraal-Spanje Afstand: ca. 559 km Type route: doorgaande route Startpunt: regio Sierra de Gredos / Ávila Eindpunt: regio Toledo Sfeer: lange etappe, Spaans binnenland, roadtripgevoel
Rondje Tenerife
Canarische Eilanden · 231 km
Tenerife Volcano Ride Een spectaculaire lusroute over Tenerife waarbij kust, hoogteverschillen en vulkanisch landschap elkaar mooi afwisselen. Dit is zo’n rit waarbij je echt voelt dat je op een eiland rijdt met karakter: de weg slingert door droog en ruig terrein, klimt omhoog richting de hogere delen van het eiland en geeft je onderweg steeds dat bijzondere Canarische decor mee. Geen standaard toerrit dus, maar een dag vol afwisseling, uitzichten en motorplezier. Ideaal voor motorrijders die op Tenerife niet alleen langs de kust willen rijden, maar juist het eiland echt willen beleven. Basisinfo Naam: Tenerife Volcano Ride Regio: Tenerife / Canarische Eilanden / Spanje Afstand: ca. 231 km Type route: lusroute Startpunt: zuiden van Tenerife Sfeer: vulkanisch, bergachtig, kust en hoogteverschillen
Van Santander naar Chaves
Castilië en León · 485 km
Een lange en afwisselende etappe vanuit Santander richting het grensgebied met Portugal. Deze route voelt echt als een reisetappe: kilometers maken, landschap zien veranderen en onderweg genieten van het groene, ruigere karakter van Noord-Spanje. Geen korte speelrit dus, maar een serieuze dag op de motor voor rijders die onderweg willen zijn en toch iets van de omgeving willen meepakken. Een mooie verbindingsroute voor een grotere trip richting Portugal of het westen van het Iberisch schiereiland. Basisinfo Naam: Van Santander naar Chaves Regio: Noord-Spanje / richting Portugal Afstand: ca. 485 km Type route: doorgaande route Startpunt: Santander Eindpunt: regio Chaves / grensgebied Portugal Sfeer: lange etappe, groene noordroute, reisrit
Pyreneeën – De Ultieme Highlights Collector
Catalonië · 1072 km
Deze route is een "Best of" album op twee wielen. De GPX voert je over de ruggengraat van de Pyreneeën, waarbij de ene legendarische col de andere opvolgt. Van de glooiende groene heuvels aan de Franse kant tot de ruige, zonovergoten rode rotsen aan de Spaanse zijde. Als je maar één week in de Pyreneeën hebt, dan is dit de route die je gereden moet hebben. MOTORIDE Route-Statistieken 📊 Land: Frankrijk 🇫🇷 & Spanje 🇪🇸. Karakter: Hoogalpien, technisch en landschappelijk overweldigend. Hoogtepunten: De Col du Tourmalet, de Aubisque en de spectaculaire doorgangen door de Ordesa-vallei aan de Spaanse kant. Wegdek: Variërend van strak "Tour de France" asfalt tot ruwer, karaktervol Spaans beton
Bilbao & De Picos de Europa-express
Cantabrië · 237 km
Deze route is de perfecte mix tussen cultuur en puur stuurwerk. Je start in het Baskenland, bekend om zijn groene heuvels en de kustlijn, en zakt af naar het westen waar het landschap steeds ruiger en alpiner wordt. Dit deel van Spanje wordt ook wel "España Verde" (Groen Spanje) genoemd, en dat merk je aan de weelderige natuur en de fantastische grip op de wegen. MOTORIDE Route-Statistieken 📊 Regio: Baskenland / Cantabrië, Spanje 🇪🇸. Karakter: Mix van glooiende kustwegen en zeer scherpe bergetappes. Hoogtepunten: De architectuur van Bilbao, de kronkelwegen langs de Cantabrische kust en de spectaculaire kalksteenpieken van de Picos de Europa. Wegdek: Over het algemeen zeer goed asfalt, maar pas op voor overstekend vee in de bergen!
Sierra Nevada Sky-Roads (Andalusië)
Andalusië · 299 km
Vergeet de drukte van de kust; deze route brengt je naar het dak van Spanje. In de Sierra Nevada vind je wegen die qua hoogtemeters en bochtentechniek niet onderdoen voor de Alpen, maar dan met het Spaanse zonnetje en een uniek, droog klimaat. Dit is een route voor de rijder die houdt van afwisseling: van de historische sfeer rond Granada naar de ijle lucht van de hoge bergpassen. MOTORIDE Route-Statistieken 📊 Regio: Granada / Sierra Nevada, Spanje 🇪🇸. Karakter: Hooggebergte, extreem bochtig, uitstekend asfalt. Hoogtepunten: De beklimmingen richting de Sierra Nevada, panoramische vergezichten op de besneeuwde toppen (zelfs in het voorjaar!), en de sfeervolle dorpjes in de uitlopers (de Alpujarras). Wegdek: Bijna overal zeer strak, technisch uitdagend.
Rond Sorbas – De Woestijn van Almería
Andalusië · 167 km
Deze route in het zuiden van Spanje (Andalusië) is een absolute traktatie voor motorrijders die van bochten en een uniek landschap houden. Sorbas staat bekend als het "Cuenca van Almería" vanwege de huizen die boven het ravijn hangen. De wegen hier zijn vaak kurkdroog, bieden waanzinnige grip en slingeren door een surrealistisch, bijna maanachtig landschap. MOTORIDE Route-Statistieken 📊 Regio: Andalusië (Provincie Almería), Spanje 🇪🇸. Karakter: Technisch, bochtig en dor. Zeer weinig verkeer. Hoogtepunten: De doortocht bij Sorbas (hangende huizen), het uitzicht over de Tabernas-woestijn en de scherpe ravijnen (Ramblas). Wegdek: Grof, warm asfalt met extreem veel grip.
Catalonië – Spaanse Rijdersdroom
Catalonië · 996 km
Vergeet de drukke kustwegen; deze route duikt diep de Pyreneeën en het Catalaanse binnenland in. Catalonië staat bij motorrijders bekend om het 'strakke biljartlaken-asfalt' en de enorme bochtendichtheid. Deze route voert je langs diepe kloven, middeleeuwse dorpjes en biedt uitzichten die je eerder in het Amerikaanse Arizona zou verwachten dan in Europa. MOTORIDE Route-Statistieken 📊 Regio: Catalonië (Pyreneeën & Pre-Pyreneeën), Spanje. Karakter: Technisch, snel en zeer bochtig. Wegdek: Legendarisch goed (hoogwaardig Spaans asfalt met veel grip). Hoogtepunten: De ruige natuur van de Congost de Mont-rebei en de Sierra del Montsec. Wat deze route uniek maakt 📍 Bochten-walhalla: In tegenstelling tot de krappe haarspeldbochten van de Alpen, vind je hier veel meer 'flow'. Lange, doordraaiende bochten die perfect op elkaar aansluiten. Middeleeuwse stops: Je passeert dorpen waar de tijd heeft stilgestaan, gebouwd van okergele natuursteen. Het Klimaat: Een perfecte route voor het vroege voorjaar of late najaar, wanneer de passen in Oostenrijk nog (of alweer) dicht zijn. Congost de Mont-rebei: Een spectaculaire kloof die de grens vormt tussen Catalonië en Aragón.
Benasque en de Aneto-gletsjer
Pyreneeën · 201 km
Op deze route doorkruist de nationale snelweg N-260 de Hoge Pyreneeën en passeert Castejón de Sos, Benasque en Cerler, om te eindigen bij het ziekenhuis van Benasque, een uitzichtpunt waar de weg ophoudt. Hier vindt u de hoogste bergen van de Pyreneeën, waaronder de Aneto (3400 m).
Vía de la Plata – Spanje XXL
Spanje · 1857 km
Deze route volgt grofweg de legendarische Vía de la Plata, een eeuwenoude route die Spanje van noord naar zuid doorkruist. Vanaf het eerste routepunt rijd je een land binnen dat gemaakt lijkt voor lange motorreizen: ruimte, rust en eindeloze wegen. Het noorden en midden van de route voeren je door uitgestrekte gebieden zoals Castilië en León en Extremadura. Hier draait alles om afstand en ritme. Lange, rustige wegen slingeren door glooiend landschap, langs akkers, heuvels en verlaten dorpen. Verkeer is schaars en het motorrijden voelt vrij en ongehaast. Hoe verder je naar het zuiden komt, hoe warmer en ruiger het landschap wordt. De route blijft afwisselend: open stukken waar je kilometers kunt maken worden afgewisseld met bochtige secties door heuvelachtig terrein. Plaatsen als Salamanca zorgen voor cultuur en historie onderweg, zonder dat het toeristisch aanvoelt. Het karakter van deze rit zit ’m niet in extreme bochten of hoge passen, maar in het onderweg zijn. Dit is een route voor rijders die genieten van lange dagen op de motor, het veranderen van het licht, de temperatuur en het landschap. Elke dag voelt anders, terwijl het tempo ontspannen blijft. In het zuidelijke deel van de route, richting Andalusië, krijgt de rit een bijna mediterraan karakter. De wegen worden warmer van kleur, de omgeving droger en de sfeer nog rustiger. Dit is Spanje op z’n puurste: groots, leeg en indrukwekkend. Mooie stops & ervaringen onderweg ☕📸 📍 Castilië & Extremadura Eindeloze wegen Rustige dorpen Ideaal voor lange rijdagen 📍 Historische steden Koffiestops op pleinen Cultuur zonder drukte Mooie afwisseling tijdens de rit 📍 Zuid-Spanje Warm klimaat Open landschap Perfect om de dag rustig af te sluiten