Tresnuraghes → Cuglieri → Ottana → Neoneli → Cabras → Carbonia

Na een rustige nacht in Tresnuraghes begint dag vier met opnieuw een flinke dosis Sardinië. Je rijdt eerst zuidwaarts richting Cuglieri, een karakteristiek dorp tegen de flank van het Montiferru-massief. Vanaf hier wordt het landschap al snel ruiger en krijgt de route weer dat heerlijke Sardijnse karakter: heuvels, stille wegen en eindeloze bochten. Daarna buigt de route het binnenland in richting Ottana en Neoneli. Dit is een deel van Sardinië waar veel toeristen nauwelijks komen. Geen drukke boulevards of badplaatsen, maar uitgestrekte landschappen, kleine dorpen en wegen waarop je soms het gevoel hebt dat je het eiland helemaal voor jezelf hebt. En juist dat maakt deze etappe zo lekker om te rijden. Na het binnenland trekt de route weer richting de westkant en komt Cabras in beeld. Hier verandert de omgeving opnieuw. Het landschap wordt opener, de zee komt dichterbij en je rijdt door een streek die bekendstaat om lagunes, kustvlaktes en een heel ander soort Sardinië dan de bergachtige gebieden van de voorgaande dagen. Daarna gaat het verder zuidwaarts. Langzaam kom je in het zuidwesten van Sardinië, een streek die wat rauwer en minder gepolijst aanvoelt dan de bekende Costa Smeralda. Hier draait het minder om luxe jachthavens en meer om verlaten landschappen, oude mijngebieden, rotsachtige kust en kleine plaatsen waar het dagelijkse leven gewoon doorgaat. De eindbestemming van vandaag is Carbonia. Na ongeveer 275 kilometer zit er opnieuw een serieuze etappe op. En tegen die tijd heb je tijdens deze zesdaagse al een behoorlijk compleet beeld gekregen van hoe verschillend Sardinië eigenlijk kan zijn. 🏍️ Waarom deze dag mooi is Wat ik vooral sterk vind aan dag vier is dat hij weer totaal niet voelt als een herhaling van de eerdere etappes. Je krijgt: westkust → bergen → binnenland → Cabras → zuidwestelijk Sardinië