Côte d’Opale – kliffen, kustwegen en Franse badplaatsen

Deze ronde begint en eindigt in Calais en is ongeveer 195 km lang. De GPX loopt via Cap Blanc-Nez, Wissant, Cap Gris-Nez, Wimereux, Boulogne-sur-Mer, Hardelot-Plage, Étaples, Le Touquet-Paris-Plage, Montreuil, Samer, Desvres, Guînes en Ardres voordat je weer terugkomt in Calais. Vanuit Calais zit je eigenlijk verrassend snel midden in het landschap waarvoor de Côte d’Opale bekendstaat. De eerste grote blikvanger is Cap Blanc-Nez. Hoge witte krijtrotsen, grasland erboven en bij helder weer uitzicht tot aan de Engelse kust. De kliffen lopen hier op tot ongeveer 134 meter en vormen samen met Cap Gris-Nez het bekende Grand Site des Deux Caps. Daarna gaat het via Wissant richting Cap Gris-Nez. Dit is misschien wel het lekkerste stuk voor de motor. De D940 slingert langs glooiende heuvels met steeds weer uitzicht op zee. Niet extreem technisch, maar precies zo’n weg waar je vanzelf lekker in je ritme komt. Vanaf Cap Gris-Nez gaat het zuidwaarts richting Wimereux en Boulogne-sur-Mer. Wimereux heeft nog dat ouderwetse Franse badplaatsgevoel, terwijl Boulogne meteen een stuk stedelijker aanvoelt. Toch blijft de kust nooit ver weg. Na Boulogne pak je weer kleinere wegen richting Hardelot-Plage en verder naar Étaples. Hier verandert het landschap langzaam van ruige kliffen naar bredere stranden, duinen en kustbossen. Dan volgt Le Touquet-Paris-Plage. Dit is duidelijk de chiquere kant van de Côte d’Opale. Brede lanen, villa’s, strand, boulevard en dat typische Franse badplaatsgevoel waarbij je half verwacht dat iedereen ineens met een linnen jasje en zonnebril rondloopt. Vanaf Le Touquet verlaat je de kust en trek je richting Montreuil. Daarmee verandert de route opnieuw. Geen zee meer naast je, maar landelijk Noord-Frankrijk met rustige D-wegen en kleine dorpen. Via Samer en Desvres kom je weer in het groene Boulonnais terecht. Daarna gaat het verder via Guînes en Ardres richting Calais. Dit laatste gedeelte is wat rustiger en vormt een fijne afsluiting na het drukkere kustdeel. Wat deze route vooral leuk maakt, is dat hij in nog geen 200 kilometer toch behoorlijk veel afwisseling pakt. Eerst de grote witte kliffen en zeezichten, daarna badplaatsen en stranden, vervolgens het rustige binnenland en uiteindelijk weer terug naar Calais. Geen marathonrit. Wel een route waarbij je onderweg meerdere keren denkt: “Hier kunnen we eigenlijk best even stoppen.” En dat is bij een kustroute meestal precies de bedoeling.