Cornouaille – ruige Bretonse kust, vissershavens en Pointe du Raz

Cornouaille – ruige Bretonse kust, vissershavens en Pointe du Raz Vanuit Quimper trek je meteen het echte Bretagne in. Geen bergen, geen Alpenpassen en ook geen wegen waar je knieën van gaan trillen, maar wel iets anders waar motorrijders minstens zo blij van worden: rustige D-wegen, kustlijnen, kleine dorpen en dat typische Bretonse landschap waar het weer en de Atlantische Oceaan altijd ergens in de buurt lijken te zijn. Al vroeg in de route kom je bij Locronan. Zo’n dorp waar je eigenlijk automatisch even gas terugneemt. Granieten huizen, oude straatjes en nauwelijks iets dat modern oogt. Het voelt alsof iemand het dorp ooit heeft neergezet en daarna besloten heeft er vooral vanaf te blijven. Daarna trekt de route richting Châteaulin en Le Faou, waarna het schiereiland Crozon begint. En daar wordt deze rit echt mooi. De weg slingert door heuvelachtig kustgebied richting Crozon, Camaret-sur-Mer en Morgat. Hier krijg je precies waar Bretagne goed in is: smalle wegen, uitzicht over baaien, rotsachtige kust en kleine havens waar je zonder moeite langer blijft hangen dan gepland. Vanaf Crozon gaat het weer zuidwaarts richting Douarnenez. Dat is zo’n plaats waar je eigenlijk prima even koffie kunt pakken aan de haven. Daarna gaat de route verder richting een van de absolute hoogtepunten van de dag: Pointe du Raz. Daar houdt Frankrijk zo ongeveer op. Letterlijk bijna. De rotsen steken de Atlantische Oceaan in, de wind heeft er vrij spel en vanaf de kliffen kijk je richting de vuurtoren La Vieille en Île de Sein. Pointe du Raz is officieel een Grand Site de France en rijst ongeveer 70 meter boven zee uit. Dit is dus wel zo’n plek waar de motor even uit mag. Niet vijf minuten. Gewoon even kijken. Daarna gaat het verder via Audierne en Pont-Croix richting de zuidkust van Finistère. Hier wordt het landschap weer wat vriendelijker en verschijnen steeds meer vissershavens. Via Penmarc’h en Le Guilvinec rij je door een gebied waar de visserij nog overal aanwezig is. Daarna volgen Loctudy en Pont-l’Abbé, voordat de route richting Bénodet en Fouesnant draait. Het laatste grote punt van de dag is Concarneau. Ook hier is het verleidelijk om nog even te stoppen, vooral bij de oude ommuurde Ville Close. Vanaf Concarneau is het laatste stuk terug naar Quimper alweer in zicht. En dan heb je ruim 320 kilometer Bretagne onder de banden gehad. Niet extreem technisch. Niet vermoeiend door hoogte. Maar wel een dag waarop je bijna constant iets ziet. Granieten dorpen, vissershavens, baaien, ruige kliffen en kustwegen. Dit is zo’n route waarbij je aan het einde niet zegt: “wat heb ik hard gereden.” Maar eerder: “Jezus, wat hebben we veel gezien.” Afstand: ca. 324 km