Dag 9 – Wasseralfingen naar Worms: bossen, Neckar en rustig richting de Rijn

Vandaag laat je de Alpen definitief achter je, maar saai wordt het gelukkig nog steeds niet. De GPX van Wasseralfingen naar Worms is ongeveer 212 kilometer lang en trekt via het Schwäbisch-Fränkische binnenland, de omgeving van Heilbronn, het Neckargebied en de rand van het Odenwald richting de Rijn. Vanuit Wasseralfingen gaat het eerst noordwestwaarts over kleinere wegen. Het landschap is hier vriendelijker dan de afgelopen dagen: bossen, heuvels, open velden en dorpen waar je zonder moeite doorheen rolt. Geen haarspelden meer die je armen aan het werk zetten, maar wel genoeg bochten om wakker te blijven. De route pakt onder andere wegen richting Fichtenberg en verder door het gebied van het Schwäbisch-Fränkischer Wald. Dit is zo’n regio die je makkelijk over het hoofd ziet als je alleen maar denkt aan grote Alpenpassen, terwijl het juist heerlijk motorrijden is. Veel groen, glooiende wegen en weinig reden om haast te maken. Verderop komt Heilbronn in beeld. Hier zit je weer duidelijk in een ander deel van Zuid-Duitsland. Wijngaarden verschijnen steeds vaker langs de hellingen en de route kruist het Neckargebied. Rond Heilbronn en verder richting het westen loopt de Neckar door een landschap dat sterk wordt bepaald door wijnbouw, heuvels en bosrijke flanken. Vanaf hier gaat de route verder richting Mosbach en de zuidelijke rand van het Odenwald. En dat is eigenlijk een mooie verrassing op deze terugweg. Het Odenwald is populair bij motorrijders vanwege de rustige landelijke wegen en de aaneenschakeling van bochten door beboste heuvels. Hier heb je nog één keer dat lekkere gevoel van sturen zonder dat je meteen weer op een bergpas van 2.000 meter zit. De GPX trekt daarna verder via het gebied richting Heidelberg en Weinheim. Je komt niet midden door de grote toeristische drukte, maar blijft vooral aan de rand van het Neckar- en Odenwaldgebied. Dat maakt deze dag juist prettig: genoeg landschap, genoeg bochten en toch merk je dat de reis langzaam in terugkeermodus komt. Richting Weinheim wordt het landschap opener en daarna gaat het verder naar het westen. Je laat de heuvels langzaam achter je en trekt richting de Rijnvlakte. En dan verschijnt Worms. Een stad die qua sfeer totaal anders is dan waar je een paar dagen geleden nog reed. Geen hoge bergen meer, geen sneeuwvelden, geen tolpoort naar een Alpenpas. Gewoon weer brede rivieren, vlakker land en dat duidelijke gevoel dat Nederland steeds dichterbij komt. Maar dit is nog niet het einde. Morgen wacht de laatste etappe terug naar St. Anthonis. Vandaag is vooral de dag waarop je rustig afscheid neemt van Zuid-Duitsland. Niet spectaculair op dezelfde manier als de Großglockner, maar wel precies goed om zo’n reis af te bouwen.