Dag 10 – Wackersdorf naar thuis

Vanaf Wackersdorf gaat het westwaarts door Beieren en Franken. De route houdt het niet bij één saaie rechte lijn, maar zoekt via kleinere wegen langzaam het Odenwald op. Tegen de tijd dat je bij Michelstadt komt, zit je weer midden tussen bossen, heuvels en van die wegen waar je bijna vergeet dat je eigenlijk “naar huis” aan het rijden bent. Michelstadt ligt echt midden in het Odenwald en staat bekend om zijn historische vakwerkcentrum. Michelstadt Daarna trekt de route verder westwaarts richting de Rijn. Rond Bacharach krijg je nog één keer zo’n klassiek Duits plaatje cadeau: rivier beneden, wijnhellingen erboven en kastelen overal waar je kijkt. Dit deel van het Midden-Rijndal behoort tot het UNESCO-werelderfgoed en loopt precies door het gebied waar jouw GPX langs trekt. UNESCO World Heritage Centre En eerlijk: als je op dag tien nog steeds dit soort wegen voorgeschoteld krijgt, mag je niet te hard klagen over die zadelpijn. Vanaf de Rijn gaat het richting Mayen en dan de Eifel in. Dit is weer zo’n streek waar een motor zich meteen thuis voelt: glooiend, groen en genoeg bochten om wakker te blijven. Mayen noemt zichzelf niet voor niets de “poort naar de Eifel” en richt zich ook expliciet op motorrijders. Stadt Mayen De GPX loopt daarna verder via de omgeving van Schleiden, richting België, en dan via de streek rond Eupen en Luik steeds dichter naar huis. En dan komt dat moment waarop de wegen bekender beginnen te voelen. België wordt weer Vlaams, de laatste kilometers tikken weg en uiteindelijk rol je Leuven binnen. Na tien dagen, ruim vierduizend kilometer, Alpen, Slovenië, Kroatië, Bosnië, kustwegen, passen en een flinke hoeveelheid koffie zit het erop. Motor uit, helm af, en waarschijnlijk eerst vijf minuten heel langzaam rechtop proberen te lopen voordat je doet alsof er niks aan de hand is